Koers houden tussen zee, haven en leiderschap

Gepubliceerd op 1 april 2026 om 19:41

De zee verbindt meer dan we vaak denken. In Zeeland is ze onderdeel van het dagelijks leven; in Rotterdam de levensader van economie, handel en samenwerking. Voor mij staat de zee symbool voor perspectief en bewust koers houden. Dit is slechts een voorproef van de diepgaande inzichten die je hier zult vinden. Lees bijgaande blog en laat je inspireren om je eigen koers te bepalen.

Geboren en getogen in Zeeland. Met de wind vaak ergens in de rug en de zee nooit ver weg. Wie daar opgroeit, leert al vroeg dat je niet alles kunt sturen. Het weer niet. Het water niet. Maar je leert wel hoe je koers houdt. Rustig blijven. Vooruitkijken. En doen wat nodig is, ook als het ongemakkelijk wordt.

Die Zeeuwse nuchterheid draag ik nog elke dag met me mee. Niet als nostalgie, maar als fundament.

Inmiddels woon en werk ik al jaren in Rotterdam, hart en ziel verbonden met de maritieme wereld. De overgang van Zeeuwse kust naar Rotterdamse haven voelt voor mij niet als een breuk, maar als een logisch vervolg. Beide werelden begrijpen dezelfde taal: handen uit de mouwen, verantwoordelijkheid nemen en doorgaan wanneer omstandigheden veranderen. Geen grote woorden, wel duidelijke afspraken.

𝐙𝐞𝐞𝐮𝐰𝐬𝐞 𝐰𝐨𝐫𝐭𝐞𝐥𝐬, 𝐑𝐨𝐭𝐭𝐞𝐫𝐝𝐚𝐦𝐬𝐞 𝐫𝐞𝐚𝐥𝐢𝐭𝐞𝐢𝐭

De zee verbindt meer dan we vaak denken. In Zeeland is ze onderdeel van het dagelijks leven; in Rotterdam vormt ze de levensader van economie, handel en samenwerking. Voor mij staat de zee symbool voor perspectief. Ze dwingt je om verder te kijken dan vandaag. Om ruimte te zien, maar ook risico’s onder ogen te komen.

Werken in en rond de haven betekent werken met mensen die weten dat vertrouwen geen abstract begrip is. Het ontstaat door consistent gedrag, eigenaarschap en betrouwbaarheid. Dat is ook waarom ik me inzet als bestuurslid bij de Havenvereniging Rotterdam. Niet omdat het een titel is, maar omdat ik geloof in samen bouwen aan een sterke, verbonden havencommunity. Leiderschap zit voor mij niet alleen in functies, maar juist in betrokkenheid tonen, luisteren, doorvragen en positie durven kiezen als het spannend wordt.

𝐋𝐞𝐢𝐝𝐞𝐫𝐬𝐜𝐡𝐚𝐩 𝐯𝐫𝐚𝐚𝐠𝐭 𝐞𝐞𝐧 𝐤𝐨𝐦𝐩𝐚𝐬

In leiderschap kom je vroeg of laat op kruispunten. Druk van buitenaf. Belangen die schuren. Besluiten die niet zwart-wit zijn. Juist op die momenten merk ik hoe belangrijk het is om mijn eigen kompas scherp te hebben. Te weten waar ik voor sta, voordat ik bepaal waar ik naartoe ga.

Voor mij betekent dat: dicht bij mezelf blijven, transparant handelen en vertrouwen op ervaring en intuïtie. Mijn Zeeuwse lijfspreuk ‘Luctor et emergo’, ik worstel en kom boven, zie ik daarbij niet als strijd maar als beweging. Groei ontstaat zelden zonder wrijving. De kracht zit in volhouden, leren en steeds opnieuw bewust koers kiezen.

𝐆𝐫𝐨𝐞𝐢 𝐛𝐞𝐠𝐢𝐧𝐭 𝐛𝐢𝐣 𝐣𝐞𝐳𝐞𝐥𝐟

Sinds vorig jaar geef ik daar invulling aan binnen Venturn, het bureau waar leiderschap, ondernemerschap en ontwikkeling al 25 jaar centraal staan in de maritieme supply chain. Wat mij aanspreekt, is de overtuiging dat echte groei altijd bij jezelf begint. Dat je pas richting kunt geven aan anderen als je bereid bent naar jezelf te kijken.

Dat vraagt soms om vertragen. Om reflectie. En ja, ook om vertrouwen. Geloof speelt daarin voor mij een rol, als ankerpunt. Als besef dat je niet alles alleen hoeft te dragen. Dat handelen vanuit intentie en integriteit uiteindelijk richting geeft, ook wanneer het pad nog niet volledig zichtbaar is.

𝐌𝐞𝐭 𝐚𝐚𝐧𝐝𝐚𝐜𝐡𝐭 𝐤𝐨𝐞𝐫𝐬 𝐡𝐨𝐮𝐝𝐞𝐧

Koers houden vraagt aandacht. Weten waar je vandaan komt. Begrijpen waar je nu staat. En bewust kiezen waar je naartoe wilt. In mijn geval is dat de combinatie van Zeeuwse nuchterheid en Rotterdamse daadkracht. Met beide voeten op de grond, ruimte om te groeien en de bereidheid om verantwoordelijkheid te nemen.

Die houding neem ik mee in mijn werk, in leiderschap en in de keuzes die ik maak. Met een open blik, een scherp kompas en vertrouwen in het proces.

Ik ben benieuwd, hoe houd jij koers in jouw werk en leiderschap? Waar sta jij op dit moment stil om richting te bepalen en waar voel je juist de uitnodiging om in beweging te komen?

Laten we het gesprek voortzetten, online of bij een kop koffie aan het water.